17 september 2021

In de vorige blog hebben we stil gestaan bij de mogelijkheden voor maatwerk binnen de nieuwe Wet Inburgering. Hierbij zijn zowel voornemens tot maatwerk binnen de nieuwe regeling als handelingsperspectieven voor uitvoerende professionals aan bod gekomen. In deze blog gaan wij verder in op wat er nodig is voor maatwerk in de praktijk en bespreken we een belangrijke observatie van Kennisplatform Integratie & Samenleving (KIS) ten aanzien van maatwerk voor vrouwelijke statushouders. In een onderzoek naar de mate waarin algemeen beleid toereikend is voor verschillende (sub)groepen statushouders signaleren de onderzoekers dat bepaalde groepen behoefte hebben aan aanvullend beleid. Zelfs in het geval dat maatwerk in het algemene beleid verankerd is. Aanvullend beleid is nodig zodat gemeenten knelpunten gemakkelijker kunnen adresseren en aanpakken.

De afgelopen jaren is een duidelijke trend zichtbaar naar generiek beleid. De beleidsassumptie is dat algemeen beleid zou moeten passen voor alle burgers, ongeacht iemands achtergrond. Ondanks dat er al veel onderzoek wordt gedaan naar generiek beleid, zijn deze interventies veelal nog niet op werkzaamheid getoetst voor mensen met een niet-westerse migratieachtergrond[1]. Steeds vaker toont onderzoek aan dat reguliere aanpak voor begeleiding naar werk weinig voorziet in de behoefte van bepaalde groepen, waaronder groepen met een migratieachtergrond. Steeds meer gemeenten ontwikkelen daarom gericht beleid en zetten aanvullend instrumenten in om deze (sub)groepen te begeleiden naar de arbeidsmarkt[2].

“Gemeenten hebben voor iedereen hetzelfde doel: maatschappelijke participatie, liefst in de vorm van betaald werk. Iedereen is anders, dus om dat doel voor iedereen te bereiken moet je soms voor sommige mensen andere dingen doen, andere activiteiten aanbieden, andere ondersteuning bieden. Soms moet je dan voor bepaalde mensen, statushouders, ouderen, jongeren, of vrouwen soms iets anders of extra’s doen. En ook binnen deze groepen zijn weer verschillen.”

Anders dan doelgroepenbeleid, kan aanvullend beleid de ruimte bieden om het individu centraal te stellen, juist door professionals hier de benodigde