Woensdag 7 februari is het vervolg van het algemeen overleg in de Tweede Kamer over inburgering en integratie met minister Koolmees (D66) en de vaste commissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het eerste deel vond plaats op 13 december. De verwachtingen waren hooggespannen, omdat de minister had aangegeven dat het inburgeringsbeleid „op de schop moest” (De Telegraaf, 12/12). Helaas bleef duidelijkheid over specifieke plannen uit. Wel werd duidelijk dat het huidige systeem met een private inburgeringsmarkt, sociale leningen voor onderwijs en boetes voor het niet halen van examens blijft bestaan. Het lijkt er dus op dat het inburgeringsbeleid grotendeels juist niet wordt hervormd.

Dat is jammer, want de sterke woordkeus van de minister was wel terecht! Sterker nog, het beleid kent zo veel gebreken dat het onmogelijk is ze allemaal aan te kaarten in dit korte opiniestuk. Het gaat zowel mis met de uitvoering – lange wachttijden, malafide commerciële taalbureaus, onduidelijke vereisten, gebrek aan transparantie – als met de opzet van de inburgering, die bij veel inburgeraars een irreële mate van zelfredzaamheid veronderstelt. Het gevolg is dat publiek beleid dat nieuwkomers op weg zou moeten helpen in de samenleving en arbeidsmarkt, velen juist tegenhoudt en in de schulden drukt. Dit is niet alleen een probleem voor de nieuwkomer, maar ook een gemiste kans voor de maatschappij.

Het is daarom van groot belang dat er een heroriëntatie plaatsvindt van wat goed opnamebeleid voor nieuwkomers is, gebaseerd op feiten. Wetenschappers, professionals en ervaringsdeskundigen hebben de handen ineengeslagen in Stichting Civic (i.o.) om zich hiervoor in te zetten. Ons doel is wetenschappelijk en juridisch onderzoek naar effectief en rechtsstatelijk inburgeringsbeleid een centralere plaats te geven in het politieke debat. Deze ambitie kan sleets lijken. Nederland paste zijn inburgeringsbeleid de afgelopen twintig jaar meer dan twintig keer aan. Maar, en dit is de crux, het Nederlandse politieke debat over inburgering kent al een kwarteeuw een chronisch gebrek: een totale afwezigheid van wetenschappelijk onderzoek en feiten over welk inburgeringsbeleid nu het beste werkt.

WhatsApp-Image-2018-10-06-at-12.30.47

Deel van Dossier

Recht & beleid

Verschillende van rechten van statushouders staan onder druk.

  1. https://www.wrr.nl/publicaties/rapporten/2017/04/24/weten-is-nog-geen-doen ↩︎
Tamar de Waal

Tamar De Waal

Voorzitter Stichting Civic

Tamar de Waal is voorzitter van Stichting Civic en universitair docent algemene rechtsleer aan de Universiteit van Amsterdam. In 2017 …
Profiel-pagina
image

Sennay Ghebreab

Bestuurslid

Sennay Ghebreab is neuro-informaticus aan de Universiteit van Amsterdam, hoofd sociale wetenschappen aan Amsterdam University College, en …
Profiel-pagina
d200x250

Ali Mohammad

Penningmeester

Ali Mohammad is co-auteur van Naar een fraudebestendig pgb (2015) dat in opdracht van het Ministerie van VWS is geschreven door …
Profiel-pagina